Rozwój choroby drzew owocowych

Niektórzy autorzy uważają za przenosicieli choroby również ptaki, które mogą pazurami i dziobami uszkadzać korę gałęzi wprowadzając jednocześnie bakterie. Wielu autorów badało możliwość przetrwania Erw. amylovora w glebie i rozprzestrzenianie się choroby za jej pośrednictwem. Stwierdzili oni, że bakterie w glebie są jeszcze krócej żywotne niż w innych warunkach. Ark jeszcze w 1932 r., tj. zanim znana była teoria antagonizmu i antybiotyków, zauważył, że ilość Erw. amylovora w glebie nieslerylnej bardzo szybko się zmniejsza, w ciągu 2-4 dni. Po tym czasie spadek zawartości bakterii przebiega wolniej. Gleba gliniasta bardziej sprzyja przetrwaniu bakterii niż piaszczysta. Jednakże bakterie te w najbardziej sprzyjających warunkach pozostają żywotne w glebie nie dłużej niż 38 dni. Ark opracował metodę izolowania Erw. arnylouora z gleby stosując zmienioną pożywkę Patela. Wprowadzona zmiana polega na stosowaniu bardziej rozcieńczonego roztworu fioletu krystalicznego (1:500 000). Ark stwierdził również.

trawa-z-rolki.pl wysylka sms kredyt mieszkaniowy Rozwój choroby drzew owocowych i nie tylko.